Misery (θεατρικη διασκευη)

Θέατρο Άνεσις

Σκηνοθεσία: Έλενα Καρακούλη

Διάρκεια: 90΄

Διανομή: Φιλαρέτη Κομνηνού, Αναστάσης Ροϊλός, Ευθύμης Χρήστου

ΣΥΝΟΨΗ

Ο Πολ Σέλντον, ένας επιτυχημένος συγγραφέας, σώζεται μετά από σοβαρό αυτοκινητικό ατύχημα, από μία φανατική θαυμάστρια του έργου του, την Άννι Γουίλκς. Όμως σύντομα η αλληλεπίδρασή τους μετατρέπεται σε έναν ψυχολογικά επικίνδυνο δεσμό. Η Άννι τον κρατάει δέσμιο και τον υποχρεώνει να ξαναγράψει το τελευταίο του βιβλίο σύμφωνα με τις δικές της εμμονικές επιθυμίες, όσο ο ίδιος προσπαθεί να αναρρώσει και να απεγκλωβιστεί.

----------------------------

Το Misery είναι ένα από τα εμβληματικά ψυχολογικά θρίλερ του Stephen King και στις προσωπικές μου προτιμήσεις από τον συγγραφέα. Κατά καιρούς έχει γνωρίσει τρεις διαφορετικές εκδοχές: βιβλίο, κινηματογραφική προσαρμογή και τη θεατρική παράσταση. Φέτος ανεβαίνει στο θέατρο Άνεσις σε σκηνοθεσία της Έλενας Καρακούλη.

Στο βιβλίο ο King εστιάζει κυρίως στον εσωτερικό κόσμο του Πολ Σέλντον. Ο αναγνώστης βιώνει τον τρόμο μέσα από τις σκέψεις, τον φόβο και τις στρατηγικές επιβίωσης του ήρωα. Η βία είναι ωμή και η Άννι Γουίλκς παρουσιάζεται ως μια σχεδόν απάνθρωπη και πολύπλοκη φιγούρα, σύμβολο της αρρωστημένης εμμονής και του ελέγχου. Η εμπειρία της ανάγνωσης είναι αργή, ασφυκτική και βαθιά ψυχολογική.

Η θεατρική προσαρμογή μετατοπίζει το βάρος στη ζωντανή σύγκρουση των δύο χαρακτήρων. Η απουσία των σκέψεων του Πολ αναπληρώνεται από τη σωματικότητα, τις παύσεις και την ένταση των διαλόγων. Η Άννι Γουίλκς παρουσιάζεται πιο σύνθετη, με στιγμές εύθραυστης «ανθρωπιάς», γεγονός που την καθιστά ακόμα πιο μυστηριώδη ως χαρακτήρα. Η οπτικοποίησή της μάλιστα είναι ακριβώς αυτό που θα φανταζόμουν. Υπάρχουν κάποιες νότες μαύρου χιούμορ που δίνουν χρώμα στους διαλόγους, ενώ η βία εδώ είναι κάπως υπαινικτική, καθώς περισσότερο υπονοείται δίνοντας έμφαση στο ψυχολογικό παιχνίδι εξουσίας που έχει η Άννι πάνω στον Πολ.

Ως θεατή η θεατρική εκδοχή με εντυπωσίασε ιδιαίτερα, γιατί είχε έντονο το αίσθημα του εγκλωβισμού στον ίδιο χώρο με τον Πολ (πόντος εδώ και για τη σκηνογραφία). Η ζωντανή παρουσία της Άννι στη σκηνή δημιουργεί μια συνεχή ένταση με κάθε της κίνηση (και με τα ανάλογα σκαμπανεβάσματα, ενδεικτικά της εύθραυστης ψυχολογίας της) να προκαλεί αγωνία. Για λόγους οικονομίας προσπεράστηκαν κάποια σημεία στα οποία το βιβλίο επιμένει αρκετά (πχ. στο χαλασμένο γράμμα της γραφομηχανής).

Συνολικά, πρόκειται για μια προσέγγιση που σέβεται το πρωτότυπο κείμενο, αλλά το φέρνει στα μέτρα της. Εξαιρετική χρήση του φωτισμού, λιτή μα αρκούντως αποτελεσματική σκηνογραφία, πολύ εκφραστικός ο Ροϊλός στον ρόλο του Πολ Σέλντον και φυσικά (δεν περιμένατε να σας το πω εγώ) η Φιλαρέτη Κομνηνού είναι τεράστια ηθοποιός.

ΝΑ ΤΗΝ ΔΩ; Ω ναι! Από τις ευχάριστες εκπλήξεις του φετινού θεατρικού χειμώνα.