Ονειρα Τραινων (2025)

Δράμα, εποχής

Σενάριο: Clint Bentley, Greg Kwedar

Σκηνοθεσία: Clint Bentley

Διάρκεια: 102΄

Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ

Διανομή: Joel Edgerton, Felicity Jones, Alfred Hsing, Clifton Collins Jr

ΣΥΝΟΨΗ

Αρχές του 20ού αιώνα, βορειοδυτικές ΗΠΑ. Ο Ρόμπερτ Γκρέινιερ εργάζεται στην κατασκευή σιδηροδρομικών γραμμών και σε υλοτομικές εργασίες, συμμετέχοντας άθελά του στη μεγάλη μετάβαση της Αμερικής από την αγροτική ζωή στη βιομηχανική εποχή. Καθώς τα χρόνια περνούν, ο κόσμος αλλάζει: οι σιδηρόδρομοι ολοκληρώνονται, οι πόλεις μεγαλώνουν και η «πρόοδος» προχωρά αμείλικτα. Ο Ρόμπερτ, όμως, παραμένει ένας απλός παρατηρητής της Ιστορίας, ένας άνθρωπος που έζησε χωρίς να αφήσει έντονο αποτύπωμα, αλλά με μια βαθιά, εσωτερική σχέση με τη φύση και τον χρόνο.

-----------------------------

Η ταινία Όνειρα Τραίνων (Train Dreams) είναι η οπτικοακουστική προσαρμογή της ομώνυμης νουβέλας του Dennis Johnson που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αντίποδες (το voice-over της ταινίας έχει κάνει ο Will Patton, που προηγουμένως έχει κάνει το audiobook). Κυκλοφόρησε τέλη Νοέμβρη του 2025.

Παρακολουθούμε τη ζωή του Ρόμπερτ Γκρέινιερ, ενός υλοτόμου των βορειοδυτικών ΗΠΑ στις αρχές του 20ού αιώνα, καθώς ο κόσμος γύρω του αλλάζει ραγδαία με την έλευση της βιομηχανίας, των σιδηροδρόμων και της «προόδου». Βλέπουμε τον ήρωα σε αποσπασματικά επεισόδια της ζωής του: την παιδική του ηλικία, τον γάμο του και τη σύντομη οικογενειακή του ευτυχία, αλλά και μια τραγική απώλεια που θα τον σημαδέψει. Ο Ρόμπερτ σταδιακά βυθίζεται σε μια ζωή απομόνωσης, περιπλανώμενος ανάμεσα σε προσωρινές δουλειές, σιωπηλά τοπία και μνήμες που τον στοιχειώνουν.

Η ταινία δεν αφηγείται μια ιστορία με πολλές κορυφώσεις και δυνατές ανατροπές. Αντίθετα, εστιάζει στη σιωπή, στην απώλεια και στη μοναξιά που συνοδεύουν τον άνθρωπο, καθώς περνά σχεδόν απαρατήρητος μέσα στην Ιστορία. Κάποιες εικόνες -κυρίως σταθερά, επαναλαμβανόμενα πλάνα- λειτουργούν συμβολικά. Το voice-over στην αρχή τα λέει όλα (το καταλαβαίνεις, αφού τελειώσεις την ταινία).

Η σκηνοθεσία έχει υποβλητικό ρυθμό με έμφαση στο φυσικό τοπίο. Τα δάση, τα βουνά και οι σιδηροδρομικές γραμμές λειτουργούν ως αντανάκλαση της εσωτερικής κατάστασης του κεντρικού ήρωα. Η ταινία είναι απολαυστική στο μάτι: φωτογραφία συχνά ποιητική, εικόνες που θυμίζουν παλιές φωτογραφίες, ενώ ο ήχος (και η απουσία του) ενισχύει το αίσθημα εσωτερικότητας και στοχασμού. Μινιμαλιστική προσέγγιση, μα τόσο λυρική. Σημειωτέον ότι το soundtrack ανήκει στον Nick Cave.

Αν ψάχνεις έντονη δράση ή σαφή αφηγηματική δομή, τα Όνειρα Τραίνων θα σε απογοητεύσουν. Η ταινία προσφέρει μια βαθιά συγκινητική εμπειρία πάνω στο πεπερασμένο της ανθρώπινης ζωής, τη φθορά, τη μνήμη και το αίσθημα του να ανήκεις (ή ακόμα χειρότερα, να μη ανήκεις) σε έναν κόσμο που αλλάζει τόσο που δυσκολεύεσαι να ακολουθήσεις.

ΝΑ ΤΗΝ ΔΩ; Ναι. Αργή, πένθιμη και λυρική.