Η Φαλαινα (θεατρο)

 Θεατρική απόδοση: Αντώνης Γαλέος

Σκηνοθεσία: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης

Διάρκεια: 90΄

Διανομή: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Ειρήνη Σταματίου, Γεωργία Μεσαρίτη, Βασίλης Ντάρμας, Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου

ΣΥΝΟΨΗ

Ο Τσάρλι, ένας υπέρβαρος καθηγητής αγγλικής λογοτεχνίας, πάσχει από σοβαρά προβλήματα υγείας και ζει απομονωμένος από τον έξω κόσμο. Διδάσκει διαδικτυακά, κρατώντας κρυφή την εικόνα του από τους μαθητές του, ενώ η καθημερινότητά του περιορίζεται στη σχέση του με τη Λιζ, τη νοσηλεύτρια και μοναδική του φίλη, η οποία προσπαθεί να τον πείσει να φροντίσει τον εαυτό του. Εκείνος, ωστόσο, αρνείται πεισματικά κάθε ιατρική βοήθεια, έχοντας αποδεχτεί τη σωματική και ψυχική του φθορά. Η επανασύνδεση με την αποξενωμένη έφηβη κόρη του Έλι, φέρνουν στην επιφάνεια παλιά τραύματα, ενοχές και ανεκπλήρωτες ανάγκες.

-----------------------------

Η Φάλαινα (The Whale) έγινε ευρύτερα γνωστή από την ταινία του Darren Aronofksy με τον Brendan Fraser, που σάρωσε τα βραβεία το 2023 (συμπεριλαμβανομένων τριών Oscar). Ωστόσο, η αρχική εκδοχή ήταν το ομώνυμο θεατρικό του Samuel D. Hunter. Τα τελευταία δύο χρόνια η παράσταση έχει διασκευαστεί από τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη και γνωρίζει τρελή επιτυχία (αν σκοπεύετε να την δείτε, κλείστε εισιτήρια από νωρίς) στη σκηνή Νέος Ακάδημος.

Στην παράσταση βλέπουμε την ιστορία του Τσάρλι (Πυγμαλίων Δαδακαρίδης), ενός υπέρβαρου καθηγητή που ζει απομονωμένος και παραιτημένος στο διαμέρισμά του αντιμετωπίζοντας σοβαρά προβλήματα υγείας. Καθώς πλησιάζει το τέλος του, προσπαθεί να επανασυνδεθεί με την κόρη του και να επανορθώσει για τα λάθη του παρελθόντος.

   Η δράση εκτυλίσσεται εξ ολοκλήρου μέσα στο διαμέρισμα του Τσάρλι, το οποίο είναι παραστατικά και πληθωρικά στημένο. Έξυπνη σκηνογραφικά είναι και η προβολή των διαδικτυακών μαθημάτων στον καναπέ του καθιστικού, ενώ το over voice λειτουργεί επίσης καταλυτικά.

Ο Δαδακαρίδης επωμίζεται τον πρωταγωνιστικό ρόλο και τα καταφέρνει καλά πείθοντάς σε εκφραστικά και κυρίως κινησιολογικά. Εμφανισιακά η “μεταμόρφωση” του Δαδακαρίδη είναι γενικά καλή (στα πόδια ίσως να μην πείθει τόσο). Οι μικρότεροι ρόλοι λειτουργούν αρκούντως συμπληρωματικά. Μου άρεσε η προσέγγιση της Έλι (Γεωργία Μεσαρίτη), που αποδίδει πολύ καλά την έφηβη κόρη. Άργησα λίγα λεπτά να συνηθίσω το “ξένο” περιβάλλον (Αϊντάχο ΗΠΑ, ένας πάστορας κ.λπ) υποθέτοντας ότι θα έχει εξελληνιστεί η πλοκή.

Δραματουργικά η πλοκή είναι αργή (όχι ενοχλητικά) τουλάχιστον στο πρώτο μισό, ενώ διανθίζεται με χιούμορ στους διαλόγους. Μάλλον θα διέκρινα δύο μέρη, με το δεύτερο να ανεβάζει την ένταση και τη συναισθηματική φόρτιση.

Το τέλος δεν το εξέλαβα ως κάθαρση, αλλά ως ένα τραύμα που δε θα επουλωθεί. Είναι πάντως συγκινητική η μάχη που δίνει ο Τσάρλι να επανασυνδεθεί έστω και την τελευταία στιγμή με την κόρη του και το πώς τελικά βγάζει νόημα η μαθητική εργασία που βλέπουμε στην αρχή. Νομίζω ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στο μακρύ χειροκρότημα στο τέλος.

ΝΑ ΤΗ ΔΩ; Ναι. Δεν έχεις την απορία να δεις γιατί τόσα συνεχόμενα sold-out;