Walter Mosley – Little Scarlet

Πρωτότυπος τίτλος: Walter Mosley – Little Scarlet (2004)

Εκδόσεις Πόλις

Μετάφραση: Άλκηστις Τριμπέρη

Έτος ελληνικής έκδοσης: 2015

Σελίδες: 346

ΣΥΝΟΨΗ

Καλοκαίρι του 1965. Οι φυλετικές διακρίσεις φέρνουν εντάσεις στο γκέτο του Γουότς στο Λος Άντζελες, μετά από πρωτοφανείς ταραχές που άφησαν δεκάδες νεκρούς και πληγωμένες κοινότητες. Η μυστηριώδης δολοφονία μιας νεαρής μαύρης γυναίκας με το παρατσούκλι Little Scarlet και η ανάθεση της έρευνας σε έναν αφροαμερικανό ντετέκτιβ, τον Ίζυ Ρόουλινς, λειτουργούν ως αφορμή για να ξεδιπλωθεί μια ιστορία που είναι κάτι παραπάνω από ένα τυπικό νουάρ.

--------------------------

Το Little Scarlet του πολυγραφότατου Walter Mosley το έπιασα στα χέρια μου μετά από καμιά δεκαετία από την πρώτη φορά που το διάβασα (το είχα ξεχάσει εντελώς). Πρόκειται για μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε το 2015, αποσπασματικά σε σχέση με την υπόλοιπη βιβλιογραφία του συγγραφέα και εξαντλημένο σήμερα. Συνδυάζει το σασπένς του αστυνομικού με έντονη κοινωνική και πολιτική διείσδυση.

Γενικά, ξεφεύγει από τα καθιερωμένα μοτίβα του κλασικού αστυνομικού μυθιστορήματος: η λύση του μυστηρίου εδώ είναι μάλλον δευτερεύουσα (και σχετικά νωρίς εμφανής). Ο Mosley χρησιμοποιεί τον φόνο ως πρίσμα για να σχολιάσει βαθύτερα κοινωνικά ζητήματα, που είναι -νομίζω- και το μεγάλο του πλεονέκτημα. Η αφήγηση δεν περιορίζεται στην εξιχνίαση του εγκλήματος αλλά φωτίζει με ρεαλισμό τις φυλετικές ανισότητες και τη ζωή στις μαύρες κοινότητες των ΗΠΑ τη δεκαετία του ’60, στοιχεία που δίνουν στο έργο πολιτική και ιστορική διάσταση. Μάλιστα, αντί για απλουστευμένα στερεότυπα “καλών” και “κακών”, ο Mosley χτίζει πολύπλευρα πρόσωπα με αντιφάσεις και εντάσεις, κάπως γκρίζα ηθικά, κάνοντας την ανάγνωση πιο ανθρώπινη και ταυτόχρονα πολύπλοκη.

Σε κάποια σημεία (ιδίως στα μισά περίπου ο ρυθμός πέφτει πολύ. Η προσπάθεια να αποτυπωθεί η κοινωνική και ιστορική διάσταση του Γουότς οδηγεί σε εκτενείς περιγραφές και απόσταση από την κεντρική πλοκή, η οποία πάει σημειωτόν. Είναι το σημείο που εμφανίζονται πολλοί χαρακτήρες και μάλλον ανούσιες υποπλοκές. Αυτά όμως δεν αναιρούν την αξία του βιβλίου, αλλά το καθιστούν ένα ιδιαίτερο κοινωνικής υφής noir μυθιστόρημα.

ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ; Αν το βρεις, ναι. Αλλά διώξε από το μυαλό σου το τυπικό whodunnit αστυνομικό μυθιστόρημα.