Derek Raymond – Απριλης Φονιας

Τίτλος πρωτότυπου: Derek Raymond – The Devil’s Home on Leave (1984)

Εκδόσεις Έρμα

Μετάφραση: Όλγα Καρυώτη

Έτος ελληνικής έκδοσης: 2025

Σελίδες: 282

ΣΥΝΟΨΗ

Ένας άνδρας βρίσκεται άγρια δολοφονημένος και διαμελισμένος σε μια εγκαταλειμμένη αποθήκη του νότιου Λονδίνου. Η υπόθεση ανατίθεται στον ανώνυμο επιθεωρητή του Τμήματος Ανεξήγητων Θανάτων, ο οποίος σύντομα αντιλαμβάνεται ότι πίσω από το αποτρόπαιο έγκλημα κρύβεται κάτι πολύ πιο σύνθετο. Καθώς η έρευνα προχωρά, έρχεται αντιμέτωπος με έναν αδίστακτο δολοφόνο, αλλά και με ένα δίκτυο διαφθοράς, συγκάλυψης και κρατικών μηχανισμών που επιχειρούν να εμποδίσουν την αποκάλυψη της αλήθειας. Παράλληλα, η υπόθεση τού ξυπνά προσωπικές μνήμες και τραύματα μετατρέποντας την έρευνα σε μια βαθιά προσωπική δοκιμασία.

------------------------------

Ο Απρίλης Φονιάς είναι το τρίτο μυθιστόρημα του Derek Raymond που εκδίδεται από τις εκδόσεις Έρμα. Ανήκει στη σειρά Factory novels (δεύτερο στη σειρά). Πρωταγωνιστής και αφηγητής είναι ο ανώνυμος χαμηλόβαθμος επιθεωρητής της αστυνομίας του Λονδίνου, ο οποίος καλείται να εξιχνιάσει ένα ειδεχθές έγκλημα.

Από την αρχή, η υπόθεση δείχνει να ξεπερνά τα όρια ενός συνηθισμένου εγκλήματος. Καθώς η έρευνα προχωρά, ο επιθεωρητής έρχεται αντιμέτωπος όχι μόνο με έναν αδίστακτο δολοφόνο, αλλά και με ένα πλέγμα συγκάλυψης, θεσμικής αδιαφορίας και πολιτικών συμφερόντων. Η αναζήτηση της αλήθειας τον οδηγεί σε έναν κόσμο όπου τα όρια ανάμεσα στο έγκλημα και την εξουσία γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα.

Όπως έχω ξαναγράψει, οι ιστορίες του Raymond διακρίνονται για το κοινωνικό σχόλιο μέσω του crime. Έτσι κι εδώ, η ιστορία εξελίσσεται σε μια σκοτεινή μελέτη πάνω στη βία, την αποξένωση και τη διαφθορά της σύγχρονης κοινωνίας. Κι αν η κριτική στη θατσερική Αγγλία είναι ευδιάκριτη σε άλλα μυθιστορήματα του συγγραφέα, εδώ είναι μεν εύλογη λόγω της εποχής και του κλίματος του βιβλίου, αλλά ο Raymond ενδιαφέρεται περισσότερο για τη διαχρονική διαφθορά των θεσμών, την κρατική βία και την ηθική αποσύνθεση. Αξιοποιεί την αστυνομική πλοκή, για να μιλήσει για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την έλλειψη συμπόνιας και το υψηλό τίμημα της αναζήτησης της δικαιοσύνης.

Η ατμόσφαιρα είναι βαριά και ζοφερή. Το Λονδίνο λειτουργεί ως ένας εχθρικός ζωντανός οργανισμός που αντικατοπτρίζει την ηθική παρακμή των χαρακτήρων. Η έμφαση δίνεται λιγότερο στο whodunit και περισσότερο στο τι κάνει κάποιον δολοφόνο και στο πώς οι θεσμοί συχνά αποτυγχάνουν να προστατεύσουν τους ευάλωτους. Έτσι, αναδεικνύεται μια κοινωνία όπου η κρατική εξουσία, οι μυστικές υπηρεσίες και οι μηχανισμοί βίας έχουν διαβρώσει κάθε έννοια ηθικής. Το μυστήριο εξελίσσεται σταδιακά σε πολιτικό και υπαρξιακό σχόλιο, με τον συγγραφέα να υπονομεύει διαρκώς την ιδέα ότι η δικαιοσύνη μπορεί να αποκατασταθεί πλήρως.

Συνολικά, ο Raymond συνδυάζει τη σκληρότητα του αμερικανικού hard-boiled με μια υπαρξιακή ευαισθησία. Οι εσωτερικοί μονόλογοι του αφηγητή, οι φιλοσοφικές παρεκβάσεις και η διαρκής συμπόνια προς τα θύματα μετατρέπουν την αφήγηση σε κάτι περισσότερο από αστυνομική λογοτεχνία. Θυμίζει λίγο βρετανική εκδοχή του James Ellroy, περισσότερο Georges Simenon ή ακόμη και Camus, ενώ μου άρεσε που στη συγκεκριμένη ιστορία βλέπουμε περισσότερο το παρελθόν του αφηγητή και το προσωπικό τραύμα που τον ακολουθεί (και για το οποίο -παρά τον κυνισμό που συχνά επιδεικνύει- μιλά με ευαισθησία και ευαλωτότητα).

Και τελευταίο: ο Raymond ξέρει να γράφει διαλόγους (παραδόξως δεν είναι καθόλου δεδομένο στο σύγχρονο noir). Ο Απρίλης Φονιάς αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα βρετανικού noir και επιβεβαιώνει γιατί ο Derek Raymond θεωρείται θεμελιωτής του.

ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ; Ναι, όπως και τα υπόλοιπα βιβλία του Raymond που έχουν εκδοθεί στα ελληνικά.