Koji Suzuki – Ring

Πρωτότυπος τίτλος: Koji Suzuki – Ringu (1991)

Εκδόσεις Οξύ

Μετάφραση: Έλενα Τσουκαλά

Έτος ελληνικής έκδοσης: 2005

Σελίδες: 254

ΣΥΝΟΨΗ

Τέσσερις έφηβοι πεθαίνουν την ίδια ακριβώς ώρα από καρδιακή ανακοπή. Ο Ασακάβα, ένας δημοσιογράφος και θείος ενός εκ των θυμάτων, παρατηρεί τις συμπτώσεις και αρχίζει να ερευνά. Η έρευνα τον οδηγεί σε ένα παραθεριστικό θέρετρο, όπου ανακαλύπτει μια περίεργη βιντεοκασέτα, η οποία περιέχει μια σειρά από ενοχλητικές εικόνες, και στο τέλος λαμβάνει ένα μήνυμα που του λέει ότι θα πεθάνει σε μια εβδομάδα. Με τη βοήθεια του φίλου του, Ρουίτζι, ενός ιδιόρρυθμου και ευφυούς καθηγητή, ξεκινούν έναν αγώνα δρόμου για να λύσουν το αίνιγμα. Καταλήγουν σε ένα παλιό σανατόριο κι ένα πηγάδι κάτω από το θέρετρο, που συνδέεται με τη νεαρή γυναίκα της βιντεοκασέτας.

-------------------

Στην -κλασική πια- ταινία τρόμου θυμάσαι ότι όποιος έβλεπε την βιντεοκασέτα θα πέθαινε σε εφτά μέρες, τότε που η Σαμάρα έβγαινε βρεγμένη με τα μαλλιά μπροστά στο πρόσωπο από μια τηλεόραση. Αν δεν την έχεις δει, μόλις έφαγες spoiler. Αν την έχεις δει και περιμένεις ότι θα διαβάσεις μια ανάλογη τρομακτική ιστορία και στο βιβλίο από το οποίο προέρχεται η κινηματογραφική προσαρμογή, σου έχω νέα.

Ο Koji Suzuki έγραψε το Ring το 1991. Έκτοτε κυκλοφόρησαν δύο σίκουελ, ενώ το βιβλίο μεταφέρθηκε πρώτα στην ιαπωνική τηλεόραση (1995 – κάτι σαν τηλεταινία, δεν την έχω δει, αλλά θεωρείται cult σήμερα) και μετά στον ιαπωνικό κινηματογράφο (1998, με τον τίτλο Ringu). Απέκτησε όμως τη φήμη του, όταν το ανέλαβε το Hollywood το 2002 με τη Naomi Watts καθιερώνοντας την αρχετυπική εικόνα της Σαμάρα.

Στο βιβλίο δεν υπάρχει Σαμάρα, λέγεται Σαντάκο και έχει διαφορετικό backstory (το οποίο διαπιστώνεις αργότερα ότι οδηγεί σε διαφορετική πλοκή). Ο πρωταγωνιστής δεν είναι γυναίκα, είναι ο Ασακάβα κι έχει ως “βοηθό” του τον Ρουίτζι (η ιαπωνική κινηματογραφική εκδοχή διατήρησε το όνομα). Υπάρχει βιντεοκασέτα (και είναι ενδιαφέρον ότι ο Suzuki έγραψε το βιβλίο σε μια εποχή που οι βιντεοκασέτες ήταν στο απόγειό τους, κάτι που έκανε τον φόβο της ιστορίας εγγύτερο για τους αναγνώστες εκείνης της περιόδου) που σκοτώνει τον θεατή σε εφτά μέρες. Υπάρχει και πηγάδι που συνοδεύει μια κατάρα. Αυτά. Σε όλα τα υπόλοιπα το βιβλίο διαφέρει.

Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη που ακολουθούν την αντίστροφη μέτρηση των εφτά ημερών. Οι δύο χαρακτήρες συνεργάζονται για να βρουν μια άκρη, ώστε να λύσουν το ξόρκι όσο ο χρόνος τούς πιέζει. Αν ψάχνεις για τρομακτικές σκηνές σε κάθε σελίδα, θα απογοητευτείς. Το βιβλίο επενδύει στο “χτίσιμο” και στην αποκάλυψη της ιστορίας, όχι στον τρόμο. Η κατάρα αναπαράγεται όπως ένας ιός. Αυτό αφαιρεί το στοιχείο της δικαιοσύνης και το αντικαθιστά με έναν ψυχρό, βιολογικό ντετερμινισμό που είναι πολύ πιο απαισιόδοξος (άσχετα από το τέλος, αρκετά spoiler για σήμερα). Θα μπορούσε να είναι και μια κριτική στην ψηφιακή εποχή.

Βέβαια, ο Suzuki επιμένει σε αυτό και δε δίνει τόση έμφαση στους χαρακτήρες, που μοιάζουν κάπως κενοί, σαν να μην επενδύει ούτε ο ίδιος συναισθηματικά σε αυτούς. Πάντως, δεν έχουν τίποτα ηρωικό. Περισσότερο εξυπηρετούν την πλοκή παρά την κουβαλούν.

Συνολικά, το Ring είναι ένα σκοτεινό, αγωνιώδες  sci-fi θρίλερ που μοιάζει περισσότερο με αστυνομική έρευνα παρά με κλασική ιστορία τρόμου. Η αφήγηση έχει σχετικά αργό ρυθμό χωρίς λογοτεχνικά στολίδια, αλλά την ακολουθείς ευχάριστα.

ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ; Αν περιμένεις να διαβάσεις τρόμο ή να “διαβάσεις” την ταινία, θα απογοητευτείς.