Stephen King - Πιο Σκοτεινο κι απ’ το Σκοταδι

Πρωτότυπος τίτλος: Stephen King – You Like It Darker (2024)

Εκδόσεις Κλειδάριθμος

Μετάφραση: Μιχάλης Μακρόπουλος

Έτος ελληνικής έκδοσης:

Σελίδες: 701

ΣΥΝΟΨΗ

Το Πιο Σκοτεινό κι απ’ το Σκοτάδι είναι μια συλλογή διηγημάτων όπου ο Stephen King εξερευνά παράξενες, τρομακτικές αλλά και βαθιά ανθρώπινες ιστορίες. Κάθε διήγημα παρουσιάζει διαφορετικούς χαρακτήρες που βρίσκονται αντιμέτωποι με μυστηριώδη γεγονότα, υπερφυσικές δυνάμεις ή σκοτεινές πλευρές της ίδιας της ανθρώπινης φύσης. Κάποιες ιστορίες είναι καθαρά τρομακτικές, άλλες έχουν περισσότερο μυστήριο ή ψυχολογική ένταση, και μερικές έχουν ακόμη και συγκινητικό ή φιλοσοφικό χαρακτήρα. Μέσα από αυτές τις αφηγήσεις, ο συγγραφέας αγγίζει θέματα όπως ο φόβος, η μοίρα, ο θάνατος, η ενοχή και η τύχη.

-------------------------------------

Το Πιο Σκοτεινό κι απ' το Σκοτάδι είναι μια συλλογή διηγημάτων του πολυγραφότατου Stephen King, ο οποίος -εκτός από το comfort read μου- είναι από τους μεγάλους σύγχρονους συγγραφείς μυστηρίου και σκοτεινής φαντασίας.

Το βιβλίο περιλαμβάνει δώδεκα ιστορίες που εξερευνούν τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, τη μοίρα, τη θνητότητα και τις παράξενες συμπτώσεις της ζωής. Οι ιστορίες συχνά ξεκινούν από καθημερινές καταστάσεις (ένα ταξίδι, μια οικογενειακή στιγμή, μια απλή συνάντηση), αλλά σύντομα εξελίσσονται σε κάτι απρόβλεπτο και ανησυχητικό.

Το πλεονέκτημα της συλλογής είναι αφενός η χορταστική έκτασή του (για τον King μιλάμε) και αφετέρου η ποικιλία των ιστοριών. Ο King μπορεί να έχει παρεξηγηθεί χαρακτηριζόμενος ως συγγραφέας τρόμου, αλλά δεν είναι αυτό (ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτό). Εδώ συνδυάζει στοιχεία μυστηρίου, ψυχολογικού θρίλερ και υπερφυσικού. Κάποιες ιστορίες είναι κάπως πιο τρομακτικές, κάποιες άλλες καθόλου, ενώ άλλες είναι συγκινητικές ή φιλοσοφικές, κάτι που δίνει βάθος συνολικά.

Ο King είναι μάστορας στο να χτίζει ένταση σταδιακά και χρησιμοποιεί καθημερινές καταστάσεις για να δημιουργήσει τρόμο, μια τεχνική που κάνει τις ιστορίες πιο ρεαλιστικές με ατμόσφαιρα σκοτεινή και συχνά μυστηριώδη. Το ίδιο ισχύει και για τους χαρακτήρες, που αποκτούν προσωπικότητα και δεν είναι χάρτινοι.

Ωστόσο, όπως σε κάθε συλλογή διηγημάτων, δεν έχουν όλες οι ιστορίες την ίδια δύναμη. Κάποιες είναι εξαιρετικές (πχ. Το Πέμπτο Βήμα, Ο Άνθρωπος Απάντηση), ενώ άλλες φαίνονται πιο απλές ή χλιαρές. Αυτό μου κλώτσησε εδώ, καθώς η πιο αδιάφορη ιστορία (Ο Εφιάλτης του Ντάνι Κάφλιν) τυχαίνει να είναι και η πιο μακροσκελής (210+ σελίδες). Φλύαρη (και να σκεφτείς ότι αυτό δε με χάλασε ποτέ στον King), πολλά ονόματα, αδιάφορες υποπλοκές και γενικά στατικός ρυθμός. Η δεύτερη σε μέγεθος (Κροταλίες, 120+ σελίδες) είναι δυνατή, αλλά αργεί να πάρει μπρος.

Οπότε έχουμε και λέμε: σκοτεινή και πολυεπίπεδη συλλογή από έναν κορυφαίο αφηγητή. Ενδιαφέρουσα κατά σημεία, αλλά δεν μπαίνει στην πεντάδα αγαπημένων μου του συγγραφέα. Αν σου αρέσει ο King, το έχεις διαβάσει ήδη.

ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ; Αν είσαι φαν του Stephen King.