Νικος Βεργετης – Τορκι Μπαρ
Πρωτότυπος τίτλος: Νίκος Βεργέτης - Τορκί Μπαρ
Εκδόσεις Έρμα
Έτος έκδοσης: 2021
Σελίδες: 197
ΣΥΝΟΨΗ
Το μυθιστόρημα Τορκί Μπαρ του Νίκου Βεργέτη εκτυλίσσεται γύρω από έναν κεντρικό χώρο: ένα μπαρ που λειτουργεί ως σημείο συνάντησης διαφορετικών ανθρώπων και ιστοριών. Μέσα από μια σειρά αλληλένδετων αφηγήσεων, παρακολουθούμε τις ζωές χαρακτήρων που κουβαλούν τραύματα, απώλειες και εσωτερικές συγκρούσεις. Οι ιστορίες τους διασταυρώνονται αποκαλύπτοντας κομμάτια του παρελθόντος τους και φωτίζοντας τις σχέσεις τους με τους άλλους.
-----------------------
Ο Νίκος Βεργέτης ήταν υποψήφιος για βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα από το περιοδικό Διαβάζω (2018) για το Χόλι Μάουντεν (εκδ. Κέλευθος), αλλά πιθανότατα έχεις δει το όνομά του ως εκδότη των εκδ. Κυψέλη. Εδώ, στο τρίτο του κατά σειρά βιβλίο, έχουμε ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα, όπου διαφορετικές αφηγήσεις τέμνονται μέσα στον / και από τον χώρο του Τορκί Μπαρ.
Το μπαρ είναι η δεξαμενή εμπειριών, όπου συναντιούνται και συμπλέκονται ισοβαρώς οι ιστορίες διαφορετικών ανθρωπολογικών τύπων. Οι χαρακτήρες -άνθρωποι με απωθημένα, με παρελθόν γεμάτο απώλειες, όνειρα και διαψεύσεις- κουβαλούν μέσα τους εσωτερικές συγκρούσεις. Αυτή η πολυφωνική δομή είναι ένα από τα πλεονεκτήματα, καθώς δημιουργεί μια αίσθηση ζωντανής, σχεδόν κινηματογραφικής αφήγησης. Και -κινηματογραφικά μιλώντας- αν ήταν ταινία, θα ήταν εναλλακτικής αφήγησης με αναχρονίες, αποσπασματικότητα και μη-γραμμική πλοκή, με παράλληλες, "σπασμένες", πολυεστιακές αφηγήσεις (θα την έλεγες και art house).
Ένα σύνολο συγκυριών και ασυνεχειών αναδεικνύει ζητήματα καθημερινής ζωής. Μιλά για την απώλεια, τον συμβιβασμό, την ταυτότητα και την κοινωνική αλληλεπίδραση με την έννοια της επίδρασης που έχουν οι επιλογές του ενός στη ζωή του άλλου.
Αν και κλείνει με ένα γλυκόπικρο συναίσθημα, το μυθιστόρημα δε βυθίζεται στη μιζέρια. Έχει έναν ανάλαφρο, ενίοτε χιουμοριστικό, τρόπο να ξεδιπλώνει με αμεσότητα τις ιστορίες των χαρακτήρων. Δομημένο σε πολύ μικρά κεφάλαια το Τορκί Μπαρ έχει προφορικό, ρέον ύφος χωρίς να βαραίνει. Βασίζεται στον ρυθμό και την ένταση, με (απολαυστικά) ασύνδετα σχήματα, ενώ συχνά διακόπτεται από εικόνες ή μοτίβα (όπως η κατσαρίδα ως σύμβολο εσωτερικής φθοράς) που δίνουν μια υπαρξιακή διάσταση.
Βρήκα τις τελευταίες (ας πούμε χονδρικά) 50 σελίδες εξαιρετικές, τόσο δεμένες όσο τελικά και οι ιστορίες που διάβαζες τόση ώρα. Γνωστά πρόσωπα και γνώριμες καταστάσεις που (είτε ονοματίζονται είτε όχι) πιστεύεις ότι όντως μπορεί να συνέβησαν στ’ αλήθεια.
Συνολικά, το Τορκί Μπαρ φέρει κάτι νέο. Ενσωματώνει στοιχεία από τον κόσμο του ποδοσφαίρου, της μουσικής (τι ωραίο τραγούδι είναι το Ό,τι Απέμεινε από την Ευτυχία;), της νύχτας και του περιθωρίου δίνοντας μια σύγχρονη αστική ατμόσφαιρα με ανθρώπινη διάσταση, ωμότητα και ταυτόχρονα τρυφερότητα. Ιδιότυπο ως προς τη δομή του, κάπου ανάμεσα στον ρεαλισμό και την ποιητικότητα, σύγχρονο και τολμηρό.
ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ; Ναι.








Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου