The Abandons (2025-)

Γουέστερν, Δράμα

Σεζόν: 1

Επεισόδια: 7

Διάρκεια επεισοδίου: 37΄-52΄

Σενάριο: Mary Kathryn Nagle, Kurt Sutter, Emmy Grinwis, Robert Askins, Denise Harkavy, Sarah McCarron, Leon Hendrix

Σκηνοθεσία: Otto Bathurst, Gwyneth Horder-Payton, Guy Ferland, Stephen Surjik

Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ

Εμφανίζονται: Lena Headey, Gillian Anderson, Nick Robinson, Diana Silvers, Aisling Franciosi, Lucas Till κ.ά.

ΣΥΝΟΨΗ

Άγρια Δύση, τέλη του 19ου αιώνα. Μια μικρή κοινότητα αποίκων προσπαθεί να επιβιώσει σε μια σκληρή, αδυσώπητη συνθήκη, όπου ο νόμος είναι ασαφής και η βία καθημερινότητα. Δύο δυναμικές γυναίκες, που εκπροσωπούν διαφορετικές αντιλήψεις για την εξουσία, τη δικαιοσύνη και την επιβίωση, συγκρούονται για να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους. Καθώς οι εντάσεις κλιμακώνονται, η κοινότητα οδηγείται σε έναν κύκλο βίας, εκδίκησης και ηθικών διλημμάτων, όπου κανείς δεν βγαίνει αλώβητος.

-----------------------------------------

Πρόσφατα (μόλις αρχές Δεκέμβρη) το Netflix παρουσίασε την πρώτη σεζόν του The Abandons (Οι Εγκαταλελειμμένοι). Γουέστερν υπό μία σύγχρονη οπτική, πιθανότατα γενναιόδωρο μπάτζετ, Kurt Sutter (βλ. Sons of Anarchy) ως ιθύνων νους, δύο δυνατά ονόματα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους… τι μπορούσε να πάει στραβά; Όλα τα υπόλοιπα.

Είχε κάποιες καλές σκηνές; Είχε. Έθιγε κοινωνικά ζητήματα της εποχής; Έθιγε. Επίσης, είχε και δύο γυναικείους κεντρικούς χαρακτήρες σε ένα είδος σχεδόν αποκλειστικά ανδροκρατούμενο. Σε αυτά βάλε και δυο-τρία ενδιαφέροντα plot twist.

Πέραν αυτών, είχαμε όλα τα στερεότυπα του είδους. Τίποτα νέο στο τραπέζι, κλισέ και τετριμμένες προσεγγίσεις. Κάποιοι δευτερεύοντες χαρακτήρες ήταν στα όρια της καρικατούρας. Ποιος να το περίμενε ότι η ντροπαλή κόρη της μιας οικογένειας και ο αντίστοιχος ευγενικός γιος της αντίπαλης οικογένειας θα ερωτεύονταν;

Η σειρά τείνει να γίνει χορταστική στο μάτι. Έχει ωραία ατμόσφαιρα, όμορφη αισθητική, η οποία όμως μετριάζεται από το στήσιμο του χωριού και των κτισμάτων που μοιάζουν χάρτινα (κάποιος πιο πονηρεμένος από μένα θα έλεγε ότι δούλεψε το ΑΙ).

Εν τω μεταξύ, έχω μια διαστροφή να βλέπω τις σειρές και τις ταινίες δομικά, by the book που λέμε στο χωριό μου. Ψάχνω κεντρική σύγκρουση, want και need, τόξα μεταβολής, midpoints και turning points κ.λπ. Εδώ δεν έβγαλα άκρη. Ξέρεις γιατί; Δεν υπάρχει ένα διακύβευμα. Η πλοκή ανοίγει σαν βεντάλια, ώστε σε κάθε επεισόδιο να προκύπτει μια διαφορετική σύγκρουση, άσχετη με την κεντρική ιστορία. Μία παίζεται ένας φόνος, την άλλη λαθρεμπόριο όπλων, μετά ένας προδότης ιερέας, μετά μια μυστική συμφωνία με γειτονικές φυλές και πάει λέγοντας. Όλα αυτά σε εφτά επεισόδια. Άρα καμία εμβάθυνση και προβληματικό pacing. Έπρεπε να το φανταστώ, όταν είδα ότι κάθε επεισόδιο γράφεται από διαφορετικό σεναριογράφο. Μη βιάζεσαι: κάτι παρόμοιο ισχύει και για τους σκηνοθέτες.

Ο Kurt Sutter που ήταν ο δημιουργός της σειράς, ο showrunner και ο υπεύθυνος πίσω από την ιδέα, αποχώρησε στα μισά της παραγωγής. Τα επεισόδια έγιναν εφτά (αντί για δέκα που προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός). Και κάτι μου λέει ότι δε θα υπάρξει επόμενη σεζόν (τα συνηθίζει κάτι τέτοια το Netflix).

Και αφού το ανέφερα, η πρώτη σεζόν δεν τελειώνει. Απλώς σταματάει σε ένα μεγάλο hook και εσύ μένεις με την απορία.

Α! και τα ζωάκια δε φταίνε σε τίποτα να κακοποιούνται σε τέτοιο ακραίο βαθμό (ακόμα και με τα κάκιστα εφέ του γκρεμού στο πρώτο επεισόδιο).

ΝΑ ΤΗΝ ΔΩ; Αν δεν υπάρξει συνέχεια, δεν έχει νόημα.